Królestwa potrafią być piękne. Przechodzą przez czasy pokoju i wojny, toną w blichtrze, złocie i ornamentach. A jednak powstają często pod uderzeniami tępej siekiery, która zostawia na materiale swoje ślady i skazy. Królestwa pozostają przyziemne – z ich perspektywy widać nawet najmniejsze i najbiedniejsze istoty. Zupełnie inaczej jest z imperiami…
W tym odcinku zanurzymy się w retrospekcji i wrócimy do czasów młodości. Sięgniemy po brzmienia, które trzynaście lat temu dla nieopierzonego chłopaka wydawały się potężne, momentami wręcz nie do przejścia. Z czasem okazało się jednak, że były tylko bramą – wejściem do znacznie głębszych odmętów i muzycznych czeluści.